Op mijn 44-ste werkte ik acht jaar in loondienst als loopbaanadviseur. Mijn toenmalige werkgever was al enige tijd aan het reorganiseren. Ik merkte dat wat ikzelf en mijn werkgever belangrijk vonden in het werk, uit elkaar gingen lopen. Ik werkte 32 uur per week en was aan het einde van de week te moe om iets te ondernemen. Ik wist niet goed wat ik wél wilde en durfde een vast contract niet zomaar op te zeggen. Angsten als ‘vind ik nog een baan, ben ik niet te oud, hoe moet het met mijn hypotheek, zijn anderen niet beter dan ik’ speelden door mijn hoofd. Dus….. ik bleef zitten waar ik zat.

Af en toe solliciteerde ik en keek vanuit een ooghoek naar andere banen. Ik solliciteerde wel, maar zonder echte focus. Daarnaast klonk mijn frustratie over de huidige situatie door in mijn houding en presentatie. Wat weer zijn weerslag had op mijn omgeving en op de sollicitaties die ik deed. Logischerwijs vond ik geen nieuwe passende baan. Ik wist niet eens zelf wat ik zocht, hoe kon ik anderen dan overtuigen?

Halverwege het jaar 2010 werd ik ziek. Ziek van de onvrede die ik al enige tijd voelde. Dat deed pijn, maar het was voor mij ook een teken dat er iets moest gebeuren. Na veel wikken en wegen heb ik de stap genomen om het gesprek met mijn werkgever aan te gaan. Uiteindelijk zijn we uit elkaar gegaan. Ik was ervan overtuigd dat mijn toekomst elders lag.

Uitgaan van eigen talenten
Hoe eng ik het ook vond, de beslissing bood ruimte voor nieuwe keuzes en kansen en ik merkte dat het jarenlang vasthouden aan zekerheden me echt had belemmerd in het gehoor geven aan mijn eigen wensen. Al mijn eigen gedachtes en belemmerende overtuigingen hadden me veel ‘kleiner’ gehouden dan ik eigenlijk was! Er ontstond ruimte om langzaam weer mezelf te zijn en uit te gaan van mijn eigen wensen. En het gekke was: ik was niet meer bezig met ‘de buitenwereld, mijn leeftijd, andere concurrenten’. Stapje voor stapje hervond ik weer mijn vertrouwen in eigen kunnen en kwamen door mijn toenemende enthousiasme ook steeds meer de dingen die ik wilde op mijn pad. In 2011 startte ik als zelfstandig ondernemer en deed uiteindelijk wat ik leuk vond. Intussen heb ik mijn eigen loopbaanbegeleidingsbureau.

Door al deze ervaringen begrijp ik goed wat mensen die geen voldoening meer halen uit hun baan en liefst een nieuwe baan vinden, doormaken. En weet ik ook welke problemen je persoonlijk, maar ook buiten jezelf, moet overwinnen.

Zelfinzicht, verantwoordelijkheid nemen en duidelijke focus kunnen succesvol leiden tot een nieuwe baan, daar geloof ik heilig in. Ook als je 40 jaar of ouder bent. Intussen ben ik 50 jaar en vertrouw nu veel meer op mijn eigen gevoel en luister naar mijn eigen wensen. Daardoor ervaar ik nu veel meer plezier in mijn werk.

Dat is wat ik jou ook gun!

Waar loop jij tegenaan? Wat zou jou verder kunnen helpen? Wil je dat met mij delen in het reactieveld hieronder? Het kan niet alleen mij maar ook andere lezers inspireren.

Dank je wel!